Zastosowanie i wybór krzeseł laboratoryjnych – kompletny przewodnik BHP i ergonomii

Dobór krzesła powinien więc wynikać nie tylko z wyglądu czy ceny, ale przede wszystkim z charakteru stanowiska pracy. Innego rozwiązania wymaga stanowisko mikroskopowe, innego dygestorium, a jeszcze innego linia produkcyjna, laboratorium farmaceutyczne czy strefa kontrolowana.

Krzesło laboratoryjne nie jest zwykłym krzesłem biurowym ustawionym przy stole laboratoryjnym. W profesjonalnym środowisku pracy musi jednocześnie zapewniać ergonomię, stabilność, odporność na intensywne użytkowanie oraz możliwość skutecznego czyszczenia i dezynfekcji. W zależności od rodzaju laboratorium znaczenie mogą mieć również odporność materiału na działanie chemikaliów, właściwości antystatyczne, łatwość utrzymania czystości oraz odpowiednia wysokość siedziska.

W ofercie specjalistycznej dostępne są zarówno niskie krzesła laboratoryjne, jak i wysokie modele z podnóżkami, krzesła na kółkach, wersje na stopkach, hokery oraz rozwiązania przeznaczone do pracy w środowiskach ESD.

Czym są krzesła laboratoryjne?

Krzesła laboratoryjne to specjalistyczne siedziska projektowane do pracy w laboratoriach, pracowniach badawczych, zakładach produkcyjnych, warsztatach oraz innych miejscach, w których standardowe krzesło biurowe może być niewystarczające.

Ich konstrukcja jest podporządkowana kilku podstawowym wymaganiom:

• regulacji wysokości, umożliwiającej dopasowanie siedziska do stanowiska;
• odporności mechanicznej przy intensywnej eksploatacji;
• łatwości czyszczenia powierzchni;
• możliwości zastosowania materiałów odpowiednich do danego środowiska;
• stabilności podczas wykonywania precyzyjnych czynności;
• ergonomii przy wielogodzinnej pracy siedzącej;
• możliwości zastosowania kółek lub stopek zależnie od charakteru stanowiska.

W przypadku specjalistycznych stanowisk liczą się także szczegóły konstrukcyjne. Przykładowo dostępne w ofercie modele wykorzystują pneumatyczną regulację wysokości, mechanizm CPT, wzmocnioną podstawę z poliamidu oraz chromowany podnóżek. W wybranych konfiguracjach można również zastosować kółka.

Czy istnieje jedna norma dotycząca wszystkich krzeseł laboratoryjnych?

Nie. To ważne rozróżnienie.

Nie ma jednej uniwersalnej normy, która określałaby wszystkie wymagania dla każdego krzesła używanego w laboratorium. W zależności od zastosowania znaczenie mogą mieć różne normy dotyczące mebli, ergonomii, bezpieczeństwa elektrycznego, ESD czy środowisk cleanroom.

Przykładowo PN-EN 1335 odnosi się do krzeseł biurowych do pracy i określa m.in. wymagania wymiarowe. Aktualna seria norm jest rozwijana względem wcześniejszych wydań.

Z kolei w przypadku laboratoriów edukacyjnych istnieje norma PN-EN 13150, która dotyczy stołów roboczych dla laboratoriów w instytucjach edukacyjnych i określa m.in. wymagania bezpieczeństwa, trwałości oraz metody badań.

Dlatego przy zakupie wyposażenia laboratoryjnego warto pytać nie tylko o „atest krzesła”, ale przede wszystkim o konkretne właściwości produktu i dokumentację potwierdzającą deklarowane parametry.

Sterylność a łatwość dezynfekcji

Krzesło laboratoryjne nie staje się automatycznie wyrobem sterylnym tylko dlatego, że zostało wykonane z poliuretanu lub innego łatwo zmywalnego materiału.

W praktyce należy rozróżnić:

• możliwość skutecznego czyszczenia,
• odporność powierzchni na środki dezynfekcyjne,
• ograniczenie miejsc gromadzenia zanieczyszczeń,
• oraz rzeczywistą sterylność, która jest elementem określonego procesu technologicznego.

W laboratoriach, farmacji czy medycynie istotne jest więc, aby powierzchnie można było regularnie myć i dezynfekować bez ich szybkiego niszczenia.

Dlaczego materiał siedziska ma tak duże znaczenie?

Wybór materiału jest jednym z najważniejszych etapów doboru krzesła laboratoryjnego.

W typowym biurze można kierować się przede wszystkim komfortem i wyglądem tapicerki. W laboratorium dochodzą zupełnie inne kryteria:

• kontakt z odczynnikami,
• możliwość rozlania cieczy,
• częste czyszczenie,
• dezynfekcja,
• wilgoć,
• zabrudzenia biologiczne,
• ścieranie powierzchni,
• możliwość powstawania mikrouszkodzeń.

Dlatego szczególnie popularnym rozwiązaniem są siedziska wykonane z pianki poliuretanowej PU.

Krzesło laboratoryjne pianka PU – kiedy warto je wybrać?

Pianka poliuretanowa formowana jest materiałem często wykorzystywanym w krzesłach przeznaczonych do wymagających środowisk pracy.

Najważniejszą zaletą jest zwarta, łatwa do utrzymania w czystości powierzchnia, która w odpowiedniej konstrukcji nie posiada klasycznej warstwy tekstylnej.

W praktyce oznacza to:

• brak konieczności stosowania tradycyjnej tapicerki;
• łatwiejsze usuwanie rozlanych cieczy;
• możliwość szybkiego przetarcia powierzchni;
• dobrą odporność mechaniczną;
• wysoką trwałość przy intensywnym użytkowaniu;
• ograniczenie miejsc, w których mogą pozostawać zabrudzenia.

Warto jednak podkreślić jedną rzecz: nie każda pianka PU ma identyczną odporność chemiczną.

Odporność zależy m.in. od konkretnej formulacji materiału, czasu kontaktu z substancją, jej stężenia, temperatury oraz sposobu czyszczenia.

Dlatego przy pracy z agresywnymi chemikaliami nie należy opierać decyzji wyłącznie na haśle „odporne na chemikalia”. Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest uzyskanie od producenta informacji dotyczącej konkretnego środowiska pracy.

PU vs tapicerka vs drewno – porównanie materiałów

Odporność PU na kwasy, zasady i rozpuszczalniki

To jeden z najczęściej pomijanych aspektów podczas zakupu krzeseł do laboratorium chemicznego.

Samo określenie „pianka poliuretanowa” nie oznacza, że powierzchnia będzie odporna na każdą substancję.

W przypadku kontaktu z:

• kwasami,
• zasadami,
• alkoholem,
• acetonem,
• rozpuszczalnikami organicznymi,
• środkami dezynfekcyjnymi,
• substancjami zawierającymi chlor,

należy sprawdzić konkretną odporność chemiczną zastosowanego materiału.

Liczy się nie tylko rodzaj substancji, ale również:

1. jej stężenie;
2. temperatura;
3. czas kontaktu;
4. sposób usunięcia pozostałości;
5. częstotliwość ekspozycji.

Jeżeli substancja zostanie natychmiast usunięta, warunki są zupełnie inne niż w przypadku wielogodzinnego kontaktu powierzchni z odczynnikiem.

Praktyczna zasada

Jeżeli w laboratorium występują agresywne związki chemiczne, przed zakupem należy przygotować listę najczęściej stosowanych substancji i zweryfikować ją z producentem materiału siedziska.

To znacznie lepsza praktyka niż wybieranie produktu wyłącznie na podstawie ogólnej deklaracji odporności chemicznej.

Rodzaje krzeseł laboratoryjnych

Nie istnieje jeden uniwersalny model odpowiedni do wszystkich stanowisk.

Najważniejszym kryterium jest wysokość powierzchni roboczej oraz sposób wykonywania pracy.

Niskie krzesła laboratoryjne

Niskie modele są przeznaczone przede wszystkim do stanowisk z blatem o standardowej wysokości.

Sprawdzają się m.in. przy:

• mikroskopach;
• stołach laboratoryjnych;
• stanowiskach kontrolnych;
• aparaturze pomiarowej;
• pracach montażowych;
• stanowiskach przygotowania próbek;
• pracach edukacyjnych.

W materiałach dotyczących obecnej oferty wskazano dla niskich modeli zakres regulacji około 440–580 mm.

Taki zakres pozwala dopasować pozycję użytkownika do wysokości konkretnego blatu.

Krzesło laboratoryjne do mikroskopu

Praca przy mikroskopie wymaga szczególnej kontroli pozycji ciała.

Użytkownik często przez długi czas utrzymuje głowę lekko pochyloną do przodu, dlatego nieprawidłowa wysokość siedziska może dodatkowo zwiększać obciążenie:

• odcinka szyjnego kręgosłupa;
• barków;
• przedramion;
• odcinka lędźwiowego.

W takim przypadku ważniejsza od samej liczby regulacji jest możliwość precyzyjnego ustawienia wysokości oraz stabilna podstawa.

Krzesła laboratoryjne wysokie z podnóżkiem

Wysokie stanowiska wymagają zupełnie innej konstrukcji.

Przykładem mogą być:

• dygestoria;
• wysokie stoły laboratoryjne;
• stanowiska kontroli jakości;
• linie produkcyjne;
• podwyższone stanowiska montażowe;
• blaty technologiczne.

Wysokie modele z aktualnej oferty mogą mieć zakres regulacji około 570–830 mm, przy skoku pneumatycznym około 260 mm.

Przy takiej wysokości niezbędne staje się odpowiednie podparcie nóg.

Dlaczego podnóżek jest ważny?

Jeżeli użytkownik siedzi wysoko, jego stopy nie powinny swobodnie zwisać.

Brak podparcia może powodować:

• zwiększony nacisk tylnej części ud na krawędź siedziska;
• gorsze krążenie;
• większe napięcie mięśni;
• niestabilną pozycję;
• przesuwanie się użytkownika na siedzisku.

Dlatego w przypadku wysokich krzeseł warto stosować chromowany ring lub inny stabilny podnóżek.

Hokery laboratoryjne wysokie

Hokery laboratoryjne wysokie są dobrym rozwiązaniem tam, gdzie użytkownik nie wykonuje pracy przy klasycznym biurku, lecz przy podwyższonym stanowisku.

Ich zastosowanie obejmuje m.in.:

• laboratoria;
• zakłady produkcyjne;
• kontrole jakości;
• stanowiska technologiczne;
• pracownie;
• przemysł chemiczny;
• stanowiska montażowe.

Hoker powinien być dobierany przede wszystkim do wysokości blatu, a nie tylko do wzrostu użytkownika.

Jeżeli stanowisko wymaga częstego wstawania, można rozważyć konstrukcję bez pełnego oparcia. Jeżeli natomiast praca trwa przez kilka godzin, korzystniejsze będzie siedzisko z odpowiednim podparciem pleców.

Więcej wariantów tego typu można znaleźć w kategorii hokery laboratoryjne.

Hokery siodłowe

Hokery siodłowe mają inną geometrię niż klasyczne siedzisko.

Ich konstrukcja może ułatwiać utrzymanie bardziej otwartego kąta w stawie biodrowym oraz zwiększać swobodę ruchów.

Są interesującym rozwiązaniem dla stanowisk, przy których użytkownik:

• często zmienia pozycję;
• wykonuje precyzyjne czynności;
• pracuje z blatem na różnych wysokościach;
• nie potrzebuje pełnego oparcia.

Nie powinny jednak być traktowane jako uniwersalny zamiennik klasycznego krzesła. Dobór zależy od czasu pracy i charakteru czynności.

Krzesła laboratoryjne na kółkach czy na stopkach?

To jeden z najważniejszych wyborów konstrukcyjnych.

Kółka – kiedy mają sens?

Kółka sprawdzą się, gdy użytkownik musi często przemieszczać się na niewielkim obszarze.

Przykładowo:

• pomiędzy stołem a aparaturą;
• pomiędzy stanowiskami kontrolnymi;
• przy długich ciągach laboratoryjnych;
• przy stanowiskach montażowych;
• przy urządzeniach pomiarowych.

Kółka zmniejszają liczbę koniecznych wstań i pozwalają szybko zmieniać pozycję.

W materiałach źródłowych wskazano również, że modele laboratoryjne mogą być doposażone w kółka zależnie od potrzeb użytkownika.

Stopki – kiedy są lepsze?

Stopki będą lepszym rozwiązaniem, gdy priorytetem jest maksymalna stabilność.

Dotyczy to szczególnie:

• precyzyjnych pomiarów;
• pracy przy mikroskopie;
• czynności wymagających stabilnej pozycji;
• stanowisk, przy których użytkownik często opiera się o blat;
• miejsc o zwiększonym ryzyku przypadkowego przesunięcia krzesła.

Kółka samohamowne – kompromis pomiędzy mobilnością a stabilnością

Kółka samohamowne są szczególnie interesujące w środowisku laboratoryjnym.

Ich działanie pozwala ograniczyć przemieszczanie się krzesła, gdy użytkownik siedzi na siedzisku, a jednocześnie umożliwia jego przesunięcie po odciążeniu.

Przy zakupie należy jednak zwrócić uwagę na:

• materiał bieżnika;
• średnicę kółka;
• rodzaj posadzki;
• obciążenie;
• wymagania dotyczące czystości;
• możliwość pozostawiania śladów.

Jak dobrać wysokość krzesła do blatu laboratoryjnego?

Nie należy wybierać krzesła wyłącznie według określenia „niskie” lub „wysokie”.

Najważniejsza jest rzeczywista wysokość powierzchni roboczej.

Są to wartości orientacyjne. Ostateczny dobór powinien uwzględniać wysokość użytkownika, grubość blatu, konstrukcję stanowiska oraz wymagany zakres ruchu.

Ergonomia w laboratorium – jak prawidłowo ustawić krzesło?

Ergonomia w laboratorium nie kończy się na wyborze miękkiego siedziska.

Najważniejsze jest ustawienie całego stanowiska.

Prawidłowo ustawione krzesło powinno umożliwiać:

• stabilne podparcie stóp;
• zachowanie możliwie neutralnej pozycji kręgosłupa;
• swobodne ułożenie przedramion;
• brak nadmiernego unoszenia barków;
• odpowiednią odległość od blatu;
• łatwe sięganie po narzędzia i materiały.

Regulacja wysokości

Pierwszym parametrem jest wysokość siedziska.

Za niskie ustawienie może powodować:

• nadmierne zgięcie kolan;
• unoszenie przedniej części miednicy;
• niewłaściwe ustawienie względem blatu.

Za wysokie ustawienie może powodować:

• brak podparcia stóp;
• ucisk tylnej części ud;
• napięcie mięśni.

Regulacja oparcia

Jeżeli krzesło jest wyposażone w mechanizm umożliwiający regulację kąta oparcia, należy ustawić je tak, aby zapewniało podparcie bez wymuszania sztywnej pozycji.

W obecnych modelach wykorzystywany jest m.in. mechanizm CPT pozwalający na regulację kąta nachylenia oparcia oraz jego odległości od siedziska.

Wymiary siedziska

Standardowo głębokość siedziska w krzesłach laboratoryjnych wynosi od 35 do 38 cm, a szerokość od 40 do 50 cm. Wysokość oparcia oscyluje zazwyczaj w granicach 30–40 cm, co gwarantuje prawidłowe wsparcie odcinka lędźwiowego. Przykładowe modele mają siedzisko około 460 × 420 mm oraz oparcie około 400 × 290 mm. Nie należy jednak traktować konkretnych wymiarów jako uniwersalnego standardu — przy zakupie dla wielu pracowników warto uwzględnić różnice wzrostu i budowy ciała.

Krzesła i taborety siodłowe

Ciekawą alternatywą w laboratoriach są krzesła siodłowe. Ich specyficzna konstrukcja wymusza naturalne ułożenie miednicy i wymusza wyprostowaną postawę, redukując napięcie w dolnej części kręgosłupa i poprawiając krążenie podczas pracy przy blatach laboratoryjnych.

Krzesła laboratoryjne w różnych branżach

Laboratoria medyczne i diagnostyczne

W medycynie szczególne znaczenie mają:

• łatwość czyszczenia;
• możliwość dezynfekcji;
• ograniczenie miejsc gromadzenia zabrudzeń;
• ergonomia;
• stabilność;
• odporność powierzchni na intensywną eksploatację.

Krzesła powinny być dopasowane do procedur obowiązujących w konkretnej placówce.

Farmacja i biotechnologia

W przemyśle farmaceutycznym znaczenie ma nie tylko komfort pracownika, ale również kontrola środowiska.

W zależności od procesu krzesło może znajdować się w pomieszczeniu o określonych wymaganiach czystości.

W takich przypadkach należy analizować:

• możliwość emisji cząstek;
• konstrukcję powierzchni;
• łatwość czyszczenia;
• możliwość dezynfekcji;
• materiał kółek;
• obecność szczelin i trudno dostępnych miejsc.

Przemysł chemiczny

W laboratorium chemicznym najważniejszym parametrem może być odporność materiałowa.

Należy przeanalizować:

• rodzaj używanych kwasów;
• zasady;
• rozpuszczalniki;
• temperaturę;
• częstotliwość kontaktu;
• sposób czyszczenia.

W przypadku wysokiego ryzyka rozlania odczynników praktycznym rozwiązaniem może być siedzisko PU zamiast klasycznej tapicerki.

Elektronika i stanowiska ESD

W branży elektronicznej istotne jest kontrolowanie elektryczności statycznej.

W takich zastosowaniach stosuje się krzesła ESD, których konstrukcja jest częścią systemu ochrony przed wyładowaniami elektrostatycznymi.

Samo użycie „antystatycznego” materiału nie wystarcza. Znaczenie ma cały system:

• krzesło;
• podłoga;
• obuwie;
• uziemienie;
• wyposażenie stanowiska;
• procedury ESD.

Uczelnie i laboratoria edukacyjne

W szkołach wyższych oraz laboratoriach dydaktycznych szczególnie ważna jest uniwersalność.

Jedno stanowisko może być użytkowane przez osoby o różnym wzroście, dlatego przydatna jest szeroka regulacja wysokości.

Warto również zwrócić uwagę na:

• łatwość czyszczenia;
• trwałość;
• odporność na intensywne użytkowanie;
• stabilność;
• możliwość szybkiego przestawiania stanowisk.

Przemysł spożywczy i HACCP

W zakładach spożywczych wyposażenie powinno umożliwiać utrzymanie odpowiedniego poziomu higieny.

W praktyce korzystne są powierzchnie:

• gładkie;
• łatwe do mycia;
• odporne na częste czyszczenie;
• pozbawione niepotrzebnych zagłębień.

Krzesło powinno być elementem całego systemu higieny stanowiska, a nie pojedynczym rozwiązaniem oderwanym od procedur zakładowych.

Krzesła do cleanroom – na co zwrócić uwagę?

W pomieszczeniach czystych zwykłe kryterium „łatwo się czyści” może być niewystarczające.

Cleanroom jest środowiskiem kontrolowanym, w którym znaczenie ma m.in. poziom cząstek obecnych w powietrzu. Norma PN-EN ISO 14644-1 opisuje klasyfikację czystości powietrza na podstawie stężenia cząstek.

W przypadku wyposażenia należy więc brać pod uwagę:

• emisję cząstek przez materiał;
• konstrukcję powierzchni;
• możliwość czyszczenia;
• sposób dezynfekcji;
• konstrukcję podstawy;
• kółka odpowiednie do danego środowiska;
• wymagania konkretnej klasy cleanroom.

Ważne: nie każde krzesło laboratoryjne jest automatycznie krzesłem do cleanroom.

Jeżeli produkt ma pracować w kontrolowanym środowisku, należy wymagać od dostawcy konkretnych informacji dotyczących jego przeznaczenia.

Normy ISO 14644 obejmują nie tylko klasyfikację czystości powietrza, ale również badania i aspekty eksploatacyjne pomieszczeń czystych.

Czyszczenie krzeseł chemicznych – praktyczne zasady

Czyszczenie krzesła używanego w laboratorium powinno być dostosowane do materiału.

Podstawowa procedura

1. Usuń z powierzchni widoczne zabrudzenia.
2. Zastosuj środek dopuszczony do danego materiału.
3. Zachowaj zalecane przez producenta stężenie.
4. Nie pozostawiaj chemikaliów na powierzchni dłużej niż jest to konieczne.
5. Usuń pozostałości środka.
6. Osusz powierzchnię.
7. Regularnie kontroluj stan materiału.

Alkohol

Alkohol może być stosowany do dezynfekcji niektórych materiałów, ale jego regularne używanie może wpływać na określone tworzywa, powłoki lub kleje.

Dlatego przed wprowadzeniem środka do codziennej procedury należy sprawdzić jego kompatybilność z materiałem.

Chlor

Środki chlorowe wymagają jeszcze większej ostrożności.

Wyższe stężenia lub częsty kontakt mogą powodować degradację niektórych materiałów i elementów metalowych.

Nie należy więc przyjmować zasady:

„Skoro środek jest dobry do dezynfekcji powierzchni, można nim czyścić każde krzesło”.

W przypadku profesjonalnego laboratorium najlepiej stworzyć listę zatwierdzonych środków czyszczących.

Jak dobrać krzesło laboratoryjne do konkretnego stanowiska?

Najprościej przeprowadzić dobór według sześciu pytań.

1. Jak wysoki jest blat?

To pierwszy parametr, który należy zmierzyć.

2. Jak długo użytkownik siedzi?

Praca przez 15–20 minut wymaga czegoś innego niż praca przez 6–8 godzin.

3. Czy użytkownik musi się przemieszczać?

Jeżeli tak, warto rozważyć kółka.

4. Czy wymagana jest maksymalna stabilność?

Jeżeli tak, lepszym rozwiązaniem mogą być stopki.

5. Czy występują chemikalia?

Jeżeli tak, trzeba zweryfikować odporność materiału.

6. Czy występują wymagania ESD lub cleanroom?

Jeżeli tak, zwykłe krzesło laboratoryjne może być niewystarczające.

Najważniejsze parametry techniczne przy zakupie

Przy zapytaniu ofertowym B2B warto określić co najmniej:

• zakres regulacji wysokości;
• wysokość minimalną i maksymalną;
• udźwig;
• wymiary siedziska;
• wymiary oparcia;
• materiał siedziska;
• materiał podstawy (w konstrukcjach nośnych stosuje się stelaże z polerowanego aluminium lub stali nierdzewnej, co gwarantuje odporność na korozję i agresywną dezynfekcję);
• rodzaj podnóżka;
• rodzaj kółek lub stopek;
• możliwość regulacji oparcia;
• możliwość regulacji głębokości;
• odporność chemiczną;
• możliwość dezynfekcji;
• wymagania ESD;
• przeznaczenie do cleanroom;
• gwarancję;
• dostępność części zamiennych.

W przypadku zamówień dla całego laboratorium warto przygotować jedną specyfikację techniczną, zamiast wybierać każdy model osobno.

Krzesła laboratoryjne a krzesła przemysłowe – czym się różnią?

Obie grupy produktów mogą wyglądać podobnie, ale ich przeznaczenie może być inne.

Krzesło przemysłowe jest najczęściej projektowane pod kątem:

• trwałości;
• intensywnego użytkowania;
• ergonomii stanowiska produkcyjnego;
• odporności na zabrudzenia.

Krzesło laboratoryjne może dodatkowo wymagać:

• zwiększonej łatwości czyszczenia;
• odporności na określone substancje;
• kompatybilności z procedurami higienicznymi;
• odpowiedniej konstrukcji dla stanowisk laboratoryjnych;
• wersji ESD;
• dostosowania do podwyższonych blatów.

Dlatego przed zakupem należy zdefiniować środowisko pracy, a dopiero później wybrać kategorię produktu.

Jak wygląda dobrze zaprojektowane stanowisko laboratoryjne?

Dobre stanowisko nie składa się z przypadkowo dobranego stołu i krzesła.

Powinno tworzyć spójny układ:

blat → krzesło → podparcie stóp → narzędzia → aparatura → przestrzeń robocza

Jeżeli blat jest zbyt wysoki względem siedziska, pracownik zaczyna unosić barki.

Jeżeli krzesło jest zbyt wysokie, a nie ma podnóżka, nogi tracą stabilne podparcie.

Jeżeli krzesło jest zbyt niskie, użytkownik może kompensować pozycję poprzez pochylanie tułowia.

Dlatego ergonomia w laboratorium jest przede wszystkim dopasowaniem całego stanowiska, a nie wyborem jednego „ergonomicznego” produktu.

Krzesła laboratoryjne – podsumowanie

Profesjonalne krzesło laboratoryjne powinno być dobierane do procesu pracy, a nie tylko do pomieszczenia.

Najważniejsze kryteria to:

• wysokość stanowiska;
• zakres regulacji;
• czas pracy w pozycji siedzącej;
• materiał siedziska;
• odporność chemiczna;
• możliwość czyszczenia i dezynfekcji;
• stabilność;
• rodzaj podstawy;
• kółka lub stopki;
• podnóżek;
• wymagania ESD;
• wymagania cleanroom.

W środowisku, w którym występują odczynniki, częste czyszczenie lub intensywna eksploatacja, szczególnie praktycznym rozwiązaniem może być krzesło laboratoryjne z pianki PU.

Przy wysokich stanowiskach warto natomiast rozważyć krzesła laboratoryjne wysokie z podnóżkiem lub hokery laboratoryjne wysokie.

Pełną ofertę można sprawdzić w kategorii krzesła laboratoryjne.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

1. Czy krzesła laboratoryjne muszą posiadać specjalne atesty BHP?

Nie ma jednego uniwersalnego „atestu BHP”, który automatycznie potwierdzałby przydatność każdego krzesła do każdego laboratorium.

Wymagania należy analizować w zależności od zastosowania. Znaczenie mogą mieć m.in. normy dotyczące mebli, ergonomii, ESD, czystości środowiska czy specyficznych wymagań zakładu.

Przy zakupie B2B warto poprosić dostawcę o kartę produktu, deklaracje właściwości, informacje dotyczące materiałów oraz dokumentację potwierdzającą deklarowane parametry.

Najważniejsze jest dopasowanie dokumentacji do rzeczywistych wymagań stanowiska.

2. Jaka jest różnica między krzesłem przemysłowym a laboratoryjnym?

Krzesło przemysłowe koncentruje się przede wszystkim na trwałości i ergonomii pracy produkcyjnej.

Krzesło laboratoryjne może mieć dodatkowe wymagania związane z:

• odpornością materiału na substancje;
• czyszczeniem;
• dezynfekcją;
• higieną;
• stabilnością podczas precyzyjnych czynności;
• ESD;
• środowiskiem cleanroom.

Nie oznacza to jednak, że każde krzesło laboratoryjne będzie odpowiednie do każdego laboratorium.

3. Czy krzesło laboratoryjne można dezynfekować alkoholem lub chlorem?

Możliwość stosowania konkretnego środka zależy od materiału i jego specyfikacji.

Alkohol oraz środki chlorowe mogą wpływać na różne tworzywa, powłoki, kleje czy elementy metalowe.

Dlatego należy:

• sprawdzić zalecenia producenta;
• stosować odpowiednie stężenie;
• ograniczać czas kontaktu;
• usuwać pozostałości środka;
• regularnie kontrolować powierzchnię.

Nie należy zakładać, że każda powierzchnia PU lub każda tapicerka będzie miała identyczną odporność na dezynfekcję.

4. Jakie kółka wybrać do posadzki epoksydowej?

Na posadzce epoksydowej należy przede wszystkim unikać rozwiązań, które mogą powodować zarysowania, nadmierne punktowe obciążenie lub pozostawianie śladów.

Warto zwrócić uwagę na:

• materiał bieżnika;
• konstrukcję kółka;
• jego średnicę;
• obciążenie;
• właściwości podłogi;
• wymagania dotyczące czystości.

W przypadku nowej lub szczególnie delikatnej posadzki warto najpierw wykonać test konkretnego kółka na niewielkim fragmencie powierzchni.

Jeżeli stanowisko nie wymaga mobilności, stopki mogą być bezpieczniejszym rozwiązaniem.

5. Czy pianka PU jest lepsza od tapicerki w laboratorium?

W wielu wymagających zastosowaniach tak, szczególnie gdy priorytetem jest łatwość czyszczenia, odporność mechaniczna i ograniczenie wchłaniania cieczy.

Nie oznacza to jednak, że PU zawsze będzie najlepszym materiałem.

Jeżeli najważniejszy jest komfort podczas bardzo długiej pracy, określony rodzaj tapicerki może być korzystniejszy. Jeżeli natomiast występują chemikalia, częste mycie lub ryzyko rozlania cieczy, PU często jest bardziej praktycznym wyborem.

Kluczowa pozostaje konkretna specyfikacja materiału.

6. Czy każde wysokie krzesło laboratoryjne powinno mieć podnóżek?

Przy dużej wysokości siedziska podnóżek jest zdecydowanie wskazany.

Jego zadaniem jest zapewnienie stabilnego podparcia stóp oraz ograniczenie ucisku tylnej części ud.

Wysokie stanowiska laboratoryjne powinny być projektowane jako całość: wysokość blatu + wysokość siedziska + podparcie stóp + pozycja użytkownika.

Dlatego przy wyborze wysokiego krzesła lub hokera warto od razu określić, czy potrzebny będzie ring, chromowany podnóżek czy inny system podparcia nóg.

Wnioski dla działów zakupów i osób projektujących laboratoria

Jeżeli wyposażasz nowe laboratorium albo modernizujesz istniejące stanowiska, nie zaczynaj od wyboru konkretnego modelu krzesła.

Najpierw określ:

1. wysokość blatów;
2. rodzaj wykonywanych czynności;
3. czas pracy siedzącej;
4. wymagany poziom mobilności;
5. rodzaj posadzki;
6. stosowane chemikalia;
7. procedury czyszczenia i dezynfekcji;
8. wymagania ESD;
9. wymagania cleanroom;
10. oczekiwany udźwig i intensywność użytkowania.

Dopiero na tej podstawie można właściwie dobrać krzesła laboratoryjne, wysokie modele z podnóżkiem, hokery, wersje na kółkach lub stabilne rozwiązania na stopkach.

Dobrze dobrane siedzisko nie jest wyłącznie elementem wyposażenia. Jest częścią bezpiecznego, ergonomicznego i efektywnego stanowiska pracy.